hugo pasman

Juni dit jaar kreeg ik via grafisch vormgever Erik Besaris een boekje onder ogen met het werk van de Zutphense kunstenaar Hugo Pasman.
Dat maakte indruk.
Ik belde hem, om te vragen of zijn werk eventueel te combineren was met het mijne; ik zou graag één van zijn schilderijen op het omslag van mijn dichtbundel willen en eventueel ander werk als illustraties gebruiken.
Bedachtzaam als ´ie is - maar dat wist ik toen natuurlijk nog niet - zei hij weinig. Aan het einde van het gesprek antwoordde hij: "Laat me je werk lezen, dan weet ik waar we het over hebben."
Ik zond hem mijn verzen. Een dag later mailde hij terug. Het was goed.


Dit is het

voor hugo p.

"Dit is het," hangt in zijn atelier.
Drie woorden die de schilder inspireren.
Hij kan er uren over contempleren
of het zomaar tot zich nemen, als idee.

Dit is het, hier is nu en ik ben hier.
Wat is, is en wat nog komen zal, zal komen
Het heeft geen zin om daarover lang te dromen.
Pak je penseel, put uit je hoofd, schets op papier.

Zo concentreert zich hier gestaag zijn concentratie,
ontstaan zijn doeken laag na laag na laag na laag.
Geënt op cijferreeksen soms, met lange halen,

doorgerekend naar de juiste maat, gradatie
van een lichtinval. Soms ook vaag,
gestoeld op een gevoel. Maar altijd: intense verticalen.